ښځه هغه وخت سخت کوروالی پيلوي کله چې د خپل ارزښت او د خپل ځای په اړه شکمنه شي. کله چې هغې ته داسې احساس پيدا شي چې خاوند يې نورې ښځې هم ويني، يا دا فکر کوي چې نورې ښځې تر دې ښه کوروالی کوي، نو د هغې په زړه کې يو ډول اندېښنه او بې باوري پيدا کېږي. دا حالت د ښځې احساساتو ته زيان رسوي او هغه هڅه کوي چې د خپل ځان ارزښت بېرته ثابت کړي.
په داسې حالاتو کې ښځه ډېر وخت د سيالۍ احساس کوي. هغې ته داسې ښکاري چې بايد ځان بدل کړي، زياته پاملرنه وکړي، او يا هم په کورني ژوند کې نوې لارې چارې غوره کړي تر څو د خاوند پام بېرته ځان ته راواړوي. دا سيالي که څه هم په ظاهره مثبته ښکاري، خو که له حده واوړي نو د فشار او ذهني ستړيا لامل ګرځي.
بل لور ته، دا حالت د ښځې په نفسياتي روغتيا هم اغېز کوي. کله چې يو څوک تل ځان د بل چا سره پرتله کوي، نو د ځان باور يې کمېږي. ښځه کېدای شي ځان کم ارزښته وګڼي او فکر وکړي چې هغه بسنه نه کوي. دا ډول فکرونه د کورنۍ فضا ته هم منفي اغېز رسوي او د اړيکو ترمنځ فاصله زياتوي.
د دې ستونزې د حل لپاره تر ټولو مهمه خبره روښانه او رښتينې اړيکه ده. که خاوند او ښځه يو بل سره صادقانه خبرې وکړي او خپل احساسات شريک کړي، نو ډېری غلط فهمۍ له منځه ځي. خاوند بايد خپلې مېرمنې ته ډاډ ورکړي چې هغه ورته ارزښتناکه ده، او ښځه هم بايد خپل اندېښنې په سمه طريقه بيان کړي.
په پای کې، کورنی ژوند د باور، احترام او تفاهم پر بنسټ ولاړ وي. که دواړه لوري هڅه وکړي چې يو بل درک کړي او د يو بل احساساتو ته درناوی وکړي، نو نه يوازې دا ډول ستونزې حل کېږي، بلکې اړيکه لا پياوړې کېږي. ښځه هغه وخت ارامه او مطمينه وي چې د خپل خاوند له خوا ځان خوندي او ارزښتمن احساس کړي.