د دې پوښتنې ځواب چې «ډنګرې ښځې خپل جنسي شوق نشي کنټرولولای که چاغې؟» په علمي او واقعي توګه ساده نه دی، ځکه جنسي شوق د بدن له اندازې څخه ډېر، له هورمونونو، ذهني حالت، روغتیا او چاپېریال سره تړاو لري. یوازې د بدن وزن د انسان د جنسي غوښتنې د کچې ټاکونکی نه شي کېدای.
ځینې خلک فکر کوي چې ډنګرې ښځې زیات فعال او احساساتي وي، خو دا یو ټولنیز تصور دی، نه ساینسي حقیقت. ډنګرتیا کېدای شي د چټک میتابولیزم، زیات فزیکي فعالیت یا ځانګړي هورموني توازن نتیجه وي، چې دا عوامل په ځینو کسانو کې د انرژۍ او خوځښت احساس زیاتوي، خو دا لازماً د جنسي شوق د کنټرول له کمښت سره تړاو نه لري.
له بلې خوا، چاغې ښځې هم د جنسي شوق له پلوه کمزورې نه دي. په ځینو مواردو کې د بدن د غوړو زیاتوالی د استروجن هورمون کچه لوړه ساتي، چې دا هورمون د جنسي احساساتو سره تړاو لري. که روغتیا، ځان باور او ذهني سکون موجود وي، نو جنسي شوق هم عادي او متوازن پاتې کېږي.
اصلي رول دلته ذهني حالت، احساساتي اړیکه، ځان باور او عمومي روغتیا لري. ښځه که ډنګر وي که چاغه، که ذهناً ارامه، له فشار څخه لیرې او په اړیکه کې خوندي احساس وکړي، نو خپل جنسي شوق ښه کنټرولولای شي او متوازن چلند لري.
په پایله کې ویلای شو چې د ښځې د جنسي شوق کنټرول د بدن له اندازې سره نه، بلکې د هورمونونو، ذهن، احساساتو او ژوندانه له کیفیت سره تړاو لري. د دې پر ځای چې ښځې د وزن پر بنسټ قضاوت شي، غوره ده د هغوی رواني او فزیکي روغتیا ته پاملرنه وشي.