په دغه پینځو ځایونو کې ښه ژور کور.والی کول د هرې ښځې ارمان وي خو د شرمه په ښکاره نه وايي. دوی تل دا سوچ کوي چې خاوند یې په دغه ځايونو کې ددوی سره یو ځای شوی وي او ښه پوخ کوروالی روان وي. دا غوښتنه هر ښځه په زړه کې لري، خو د شرم او د ټولنې د دودو له کبله یې اظهار نه کوي، خو د هغې په سترګو کې د مینې او درناوي څراغونه روښانه وي. هغوی غواړي چې خپل کور د محبت، احترام او امنیت ځای وي، نه یوازې د ښکلا او ښایست، بلکې د سچایۍ او صداقت ځای هم وي.
د دې ځایونو په اړه د ښځو تصور ډېر ژور دی. پینځه داسې ځایونه چې ښځې یې د زړه له کومي غواړي، هر یو یې د ارمانونو او خوبونو سمبول دي. دا ځایونه د کورنۍ د محبت، امن، او پایداره اړیکو نښې دي. ښځې تل دا هیله لري چې خاوند یې په دغه ځایونو کې د دوی سره وي، او د ژوند هره لحظه یې د خوشحالۍ او امن ځای شي. دا ځایونه یوازې د مادي شیانو نه، بلکې د احساساتو او ریښتیني اړیکو نښې دي.
مګر، دا غوښتنه او ارمانونه د ټولنې د دودونو او شرم له کبله پټ ساتل کېږي. ښځې هڅه کوي چې خپل احساسات او هیلي پټې وساتي، ځکه چې د ټولنې د نظر او شرم په وړاندې د هغوی زړه ټینګ وي. هغوی پوهېږي چې د کورنۍ د خوښۍ او امن لپاره باید خپلې احساسات څرګندې نه کړي، او خپل ارمانونه په زړونو کې وساتي. دا د ښځو د زړه او روح یوه جګړه ده، چې غواړي خپل ژوند د محبت او ارامۍ سره ډک کړي، خو د ټولنې له فشارونو څخه هم ځان ساتي.
په پای کې، دا ځایونه د هرې ښځې د زړه تلوسې دي. دا د کلي، ښار، یا د نړۍ هر ځای کې وي، خو د ارمانونو او هیلو سمبول دي. ښځې غواړي چې خپل خاوند د دې ځایونو په لیدلو سره پوه شي چې هغوی څومره غوښتونکي او ارمان لرونکي دي. او که چېرې د خپلې خوښې او محبت سره دا ځایونه رامینځته شي، نو بیا د ژوند ښکلا او مینه به لا پسې زیاته شي. دا ځایونه یوازې د خوبونو نه، بلکې د ژوند د ریښتیني خوشحالۍ او کورنۍ د امن ځای هم دي.