عاجزې او شرمناکې نجونې ډېر وخت خپل احساسات او غوښتنې په ښکاره ډول نه شي ويلای، په ځانګړي ډول د کوروالي په موضوع کې. د ټولنيزو دودونو، حيا او د قضاوت له وېرې، دوی هڅه کوي چې خپله خوښه پټه وساتي، خو دا مانا نه لري چې هغوی ځانګړي حالتونه او طريقې نه خوښوي.
لومړی پوزېشن هغه دی چې پکې نجلۍ ارامه پرته وي او کنټرول تر ډېره د مېړه په لاس کې وي. په دې حالت کې شرمناکه نجلۍ ځان خوندي او مطمين احساسوي، ځکه ډېر حرکت او ابتکار ترې نه غوښتل کېږي. همدا ارامتيا ورته ذهني سکون ورکوي او د کوروالي خوند يې زياتوي، خو د شرم له امله دا غوښتنه په خوله نه راوړي.
دوهم پوزېشن هغه دی چې پکې نجلۍ شا اړولې وي او مخامخ تماس کم وي. دا ډول حالت د عاجزو نجونو لپاره ځکه خوښ وي چې د سترګو تماس او مخامخ احساسات پکې لږ وي، نو د حيا خنډ پکې کم احساسېږي. په همدې حال کې دوی کولی شي زيات جسمي خوند واخلي، بې له دې چې ځان ډېر ښکاره کړي.
د دې دواړو پوزېشنونو ګډ ټکی دا دی چې پکې نجلۍ ته د فشار احساس نه وي او هر څه په طبيعي ډول پر مخ ځي. شرمناکې نجونې عموماً هغه حالتونه خوښوي چې پکې له خبرو پرته هم احساسات درک شي او مېړه پخپله د هغوی نازک طبيعت ته پام وکړي.
په پای کې ويلی شو چې په کوروالي کې رښتينی خوند هغه وخت زياتېږي چې دواړه لوري يو د بل احساسات، حيا او شخصيت درک کړي. که څه هم عاجزې نجونې خپله غوښتنه په ژبه نه شي ويلای، خو د باور، نرم چلند او متقابل احترام له لارې د هغوی پټې خوښې په اسانۍ سره درک کېدای شي.