کله چې په واده کې مینه او صمیمیت کم شي، نو دا حالت یوازې د خبرو یا چلند له لارې نه، بلکې د کوروالي په کیفیت کې هم ښکاره کېږي. ډېر وخت داسې نښې وي چې ښيي ښځه نور له خپل خاوند سره د نږدې اړیکې څخه پخوانی خوند نه اخلي. دا نښې باید په دقت وپېژندل شي، ځکه چې دا د اړیکې د ژور بدلون نښه کېدای شي.
لومړۍ مهمه نښه دا ده چې ښځه د کوروالي څخه مخ اړوي یا تل بهانې لټوي. که چېرې هغه پخوا پخپله هم د نږدې کېدو لیوالتیا لرله خو اوس تل ستړیا، مصروفیت یا نور دلیلونه وړاندې کوي، نو دا ښيي چې ذهني او احساسي اړیکه یې کمزورې شوې ده. دا یوازې فزیکي موضوع نه ده، بلکې تر شا یې اکثره احساسي فاصله وي.
دوهمه نښه دا ده چې په کوروالي کې بېپروايي یا احساساتي نشتوالی ښکاره شي. که ښځه یوازې د مکلفیت له مخې دا کار ترسره کوي، خو نه موسکا لري، نه مینه او نه هم فعاله ګډون کوي، نو دا څرګندوي چې هغې ته دا اړیکه نور خوند نه ورکوي. په داسې حالت کې اړیکه یوازې ظاهري پاتې کېږي، خو دننه احساسات له منځه تللي وي.
همدارنګه، د خبرو او ورځني چلند بدلون هم مهم دی. که ښځه له خپل خاوند سره کمې خبرې کوي، ژر خفه کېږي یا له هغه سره د وخت تېرولو ته زړه نه ښه کوي، نو دا ټول د دې نښه کېدای شي چې د دوی ترمنځ هغه نږدېوالی چې پخوا و، اوس کم شوی دی. کوروالي یوازې فزیکي نه، بلکې د همدې ورځني اړیکو انعکاس وي.
په پای کې، دا ډول حالتونه باید له پامه ونه غورځول شي. که دا نښې موجودې وي، نو ښه ده چې دواړه لوري په ارامه فضا کې خبرې وکړي، ستونزې درک کړي او د حل لارې ولټوي. رښتینی اړیکه هغه ده چې پر مینې، باور او تفاهم ولاړه وي، او که دا عناصر بېرته راژوندي شي، نو ډېری ستونزې هم حل کېدای شي.