په عملي ډول که هدف دا وي چې ښځه د جنسي اړیکو په اړه په خلاصه او ارامه توګه خبرې وکړي، نو تر ټولو لومړی شرط فشار نه ورکول دي. هېڅ څوک په زور یا ناڅاپي ډول په داسې موضوعاتو کې عادت نه شي کېدای. دا باید د دواړو ترمنځ د باور او رضایت په فضا کې ورو ورو رامنځته شي.
دوهم عملي ګام دا دی چې د خبرو چاپېریال خوندي او شخصي وي. کله چې ښځه احساس کړي چې خبرې یې یوازې د درناوي او محرمیت په فضا کې پاتې کېږي، نو د شرم او وېرې کچه یې کمه کېږي. دا ډول فضا د خلاصو خبرو لپاره بنسټ جوړوي.
درېیم، خبرې باید مستقیم له جنسي موضوع څخه پیل نه شي. ښه لاره دا ده چې له احساساتو، د اړیکې کیفیت، نږدېوالي او متقابل درک څخه پیل وشي. وروسته په طبیعي ډول موضوعات ژورېږي او حساس ټکو ته رسېږي، پرته له دې چې مقابل لوری ځان مجبور احساس کړي.
څلورم، د خبرو طریقه ډېره مهمه ده. نرمې جملې، “زه احساس کوم” یا “زه غواړم پوه شم چې ته څنګه احساس کوې” په شان خبرې د فشار پر ځای د شراکت احساس ورکوي. برعکس، مستقیمه غوښتنه یا د موضوع تحمیل کول د مقاومت سبب ګرځي.
په پای کې، باید تل د هغې د راحتۍ او رضایت نښې ته پام وشي. که نارضایتي یا ناراحتي ښکاره شي، باید خبرې ودریږي یا بل وخت ته پرېښودل شي. هدف دا نه دی چې څوک “عادت” کړل شي، بلکې دا دی چې دواړه لوري په بشپړ رضایت او درناوي سره یو بل سره په خلاصه توګه خبرې وکړای شي.