خاوند مې د کوروالي په مهال هم په ټلیفون کې ګوتې وهي، ما ويل چې دی به څه ګوري يوه ورځ مې يو ناڅاپه ټلیفون ترې کش کړ، چې ومې کتل سکس فلم پکې پلې و.
په هماغه وخت کې مې ذهن له ګڼو فکرونو ډک شو. له ځانه مې وپوښتل چې ایا زه ورته بسنه نه کوم؟ ایا زما مینه او شتون د هغه لپاره ارزښت نه لري؟ دا پوښتنې زما په زړه کې لکه د اور لمبې بلې شوې. ما نه یوازې د هغه پر کړنې خواشیني احساسوله، بلکې خپل ارزښت هم راته کم ښکاره شو.
دا پېښه زموږ د اړیکې لپاره یو خطرناک زنګ و. ما درک کړه چې که موږ په دې اړه رښتینې خبرې ونه کړو، زموږ ترمنځ فاصله به نوره هم زیاته شي. خاوند مې باید پوه شي چې د هغه دا عمل زما احساسات ژوبل کړي او زموږ د باور فضا یې کمزورې کړې ده. په کورني ژوند کې مینه یوازې د یو ځای اوسېدو نوم نه دی، بلکې د یو بل احساساتو ته پاملرنه او احترام هم دی.
اوس زه دې پایلې ته رسېدلې یم چې هره اړیکه له باور او تفاهم پرته نیمګړې ده. که مېړه او ښځه یو بل ته وخت ور نه کړي او خپل احساسات شریک نه کړي، نو د شک او خپګان دیوالونه لوړېږي. زما هیله دا ده چې زموږ ترمنځ بیا هغه مینه او باور راژوندی شي، ځکه د ژوند خوښي یوازې په صادقانه اړیکه کې موندل کېږي.