ښځه عموماً هغه وخت يو نارينه ته بشپړه تسليميږي، چې ځان له هغه سره خوندي او ارام احساس کړي. دا تسليمي يوازې فزيکي نه وي، بلکې فکري او روحي اړخ هم لري. هر نارينه دا وړتيا نه لري چې د ښځې باور تر لاسه کړي، ځکه باور د وخت، چلند او احترام پايله وي.
لومړی ډول نارينه هغه دی چې ښځې ته درناوی کوي او د هغې احساساتو ته ارزښت ورکوي. داسې نارينه د زور او غوښتنې پر ځای د خبرو، اورېدلو او تفاهم لاره غوره کوي. ښځه چې ځان واورېدل شوی او منل شوی احساس کړي، ورو ورو خپل زړه او روح ورته پرانيزي.
دوهم ډول نارينه هغه دی چې له ښځې سره رښتينې مينه لري او په سختو حالاتو کې هم تر څنګ يې ولاړ وي. ښځه د داسې سړي تر څنګ ځان يوازې نه احساسوي او پوهېږي چې دا اړيکه يوازې د ګټې لپاره نه ده. دا ډاډ ښځه دې ته رسوي چې خپل ځان ورته وسپاري.
په حقيقت کې ښځه د خبرو نه، بلکې د عمل له لارې قانع کېږي. کوچني خو دوامدار کارونه لکه وفاداري، ژمنتيا او صبر د ښځې په زړه کې ژوره اغېزه پرېږدي. دا هغه څه دي چې يو عادي سړی له ځانګړي سړي جلا کوي.
په پای کې ويلای شو چې بشپړه تسليمي د زور، ښکلا يا شتمنۍ پايله نه ده، بلکې د اخلاقو، احساس او انسانيت نتيجه ده. هغه نارينه چې دا درې واړه ولري، کولای شي د ښځې بدن او روح دواړه د اعتماد په فضا کې تر لاسه کړي.