لومړی باید وویل شي چې د انسان جنسي غوښتنه یوازې د هوا له تودوخې یا یخنۍ پورې نه تړل کېږي. د ساینس له نظره د ښځې شهوت د بدن د هورمونونو، رواني حالت، روغتیا، او د ژوند د چاپېریال له عواملو سره تړاو لري. هوا او موسم کېدای شي لږ اغېز ولري، خو دا یوازینی او اصلي عامل نه دی.
ځینې څېړنې ښيي چې په سړو موسمونو کې خلک عموماً ډېر وخت په کورونو کې تېروي او د یو بل سره نږدې پاتې کېږي. دا نږدېوالی او ارام چاپېریال کېدای شي د مینې او جنسي غوښتنې احساسات زیات کړي. له همدې امله ځینې کسان فکر کوي چې په ژمي کې شهوت یا جنسي میلان زیات وي.
له بلې خوا، په ګرمو موسمونو کې د لمر رڼا زیاته وي او د انسان په بدن کې د ځینو هورمونونو لکه سیرټونین او ویټامین ډي تولید ډېرېږي. دا هورمونونه د انسان مزاج ښه کوي او کله کله د مینې او جذبې احساس هم پیاوړی کوي. نو ځکه ځینې ساینسپوهان باور لري چې ګرم موسم هم د جنسي غوښتنې په زیاتېدو کې رول لري.
سربېره پر دې، د ښځې جنسي غوښتنه د میاشتني هورموني بدلونونو سره هم تړاو لري. د بیلګې په توګه د تخمګذارۍ (اوولیشن) پر مهال ډېری ښځې طبیعي ډول د جذبې او میلان زیات احساس کوي. دا بدلونونه د موسم څخه ډېر قوي اغېز لري.
په پای کې ویلای شو چې د ساینس له نظره دا په واضح ډول نه ده ثابته چې د ښځې شهوت یوازې په یخ یا یوازې په ګرم موسم کې زیات وي. دواړه موسمونه د چاپېریال، مزاج او ژوند د طرز له مخې اغېز کولی شي، خو اصلي رول د هورمونونو، رواني حالت او د اړیکو کیفیت پورې تړلی وي.