د انساني اړیکو په نړۍ کې کوروالي یوازې فزیکي عمل نه دی، بلکې دا د احساساتو، باور او نږدېوالي ژوره تجربه ده. ډېری څېړنې او عمومي نظرونه ښيي چې ښځې د کوروالي پر مهال یوازې په یوه ځانګړي فکر نه وي بوختې، خو که وغواړو تر ټولو عام فکر وپېژنو، هغه د فزیکي خوند او عاطفي تړاو احساس دی. یعنې هغوی غواړي هم له بدني پلوه خوند واخلي او هم له خپل ملګري سره عاطفي نږدېوالی تجربه کړي.
فزیکي خوند د انساني طبیعت یوه برخه ده. ښځې، لکه نارینه، د خپل بدن احساساتو ته پام کوي او هڅه کوي چې له شېبې څخه خوند واخلي. کله چې بدن ارام وي او فضا مناسبه وي، ذهن هم ډېری وخت په همدې خوند او لذت تمرکز کوي. دا تمرکز د تجربې کیفیت لوړوي او اړیکه پیاوړې کوي.
خو تر څنګ یې عاطفي تړاو ډېر مهم رول لري. ډېری ښځې د کوروالي پر مهال د مینې، درناوي او باور احساس ته ارزښت ورکوي. که چیرې هغوی د خپل ملګري له خوا مینه او پاملرنه احساس کړي، نو دا عاطفي امنیت د فزیکي خوند کچه هم لوړه وي. همدا وجه ده چې احساساتي اړیکه د ښځو لپاره مهم بنسټ ګڼل کېږي.
همدارنګه ځینې وختونه ذهن سرګردانه کېږي. ورځني فکرونه، اندېښنې یا شخصي مسایل هم ذهن ته راځي، خو که اړیکه قوي وي، نو دا فکرونه ژر له منځه ځي. د باور او صمیمیت فضا ذهن ته ارامي ورکوي او ښځه کولای شي بېرته پر خوند او اړیکه تمرکز وکړي.
په ټوله کې، که څه هم هره ښځه بېله ده او فکرونه یې توپیر لري، خو تر ټولو عمومي ټکی دا دی چې ښځې د کوروالي پر مهال د فزیکي خوند او عاطفي تړاو په اړه ډېر تمرکز کوي. دا دواړه اړخونه یو ځای د سالمې او پیاوړې اړیکې بنسټ جوړوي.