غني سره د خيانت کيسه هغه مهال جدي شوه چې د حکومت مخالفين د سياسي حل لپاره چمتو ښکاره کېدل. فضا داسې وه چې د کورنيو خبرو له لارې به د اوږدې شخړې د پاى يو امکان رامنځته شي، خو ناڅاپه يو بل لور ته چارې واوښتې.
د راپورونو له مخې، د پاکستان سفير په حساب شوې چل ول سره افغان سياسي مشرانو ته پيغام ورساوه چې مخالفين ورسره په اسلاماباد کې د مستقيمو خبرو نيت لري. دا پيغام داسې وړاندې شو چې ګواکې د کابل بهير به پياوړی کړي، خو په حقيقت کې يې د بهير تمرکز بدل کړ.
د همدې پيغام پر بنسټ، ګڼ افغان مشران اسلاماباد ته يوړل شول او د کابل دننه د خبرو مېز تش پاتې شو. هغه بهير چې بايد په پلازمېنه کې منظم او دوامدار پاتې شوی وای، په ناڅاپي ډول ګډوډ شو او باورونه کمزوري شول.
په اسلاماباد کې د ناستو پايله روښانه نه وه، خو تاوان يې کابل ته واوښت. مخالفين د کورنيو خبرو له چوکاټه ووته، او د حکومت سياسي ابتکار سست شو، چې دا هر څه د غني پر ټيم د فشار د زياتېدو لامل وګرځېدل.
په پاى کې، دا پېښه د سياسي خيانت په توګه ياديږي، ځکه چې د بهرنۍ مداخلې له لارې د کورني تفاهم فرصت له منځه يوړل شو. شنونکي باور لري چې که کابل کې خبرې پر خپل مسير روانې پاتې شوې وای، ښايي پايله بل ډول وای.
