په کورني ژوند کې د مېړه او مېرمنې ترمنځ مینه، باور او احترام ډېر مهم ارزښتونه دي. کله چې ښځه د خپل کور، مېړه او اولادونو لپاره اخلاص او قرباني کوي، نو تمه لري چې مېړه به هم ورسره په مینه او وفادارۍ چلند وکړي. خو ځینې وخت داسې کېږي چې ښځه هر ډول هڅه کوي، خو نارینه بیا هم د کوروالي له حقه انکار کوي او بېلابېلې بهانې لټوي. دا حالت د ښځې احساسات زیانمنوي او د کورنۍ فضا خرابوي.
لومړی کار چې ښځه یې کوي، د مېړه خدمت او پاملرنه ده. ډېری ښځې د کور ټولې چارې سمبالوي، د مېړه اړتیاوې پوره کوي او د هغه راحت ته پام کوي. سره له دې، ځینې نارینه د ستړیا، کار یا ذهني فشار په نوم بهانې جوړوي او د ښځې احساساتو ته ارزښت نه ورکوي. دا ډول چلند د ښځې زړه ماتوي او هغې ته د نه منل کېدو احساس ورکوي.
دوهم، ښځه هڅه کوي چې ځان پاک، منظم او د مېړه د خوښې مطابق وساتي. هغه د خپل ظاهري بڼې، جامو او اخلاقو خیال ساتي څو د مېړه مینه ترلاسه کړي. خو کله ناکله نارینه بیا هم بې پروا پاتې کېږي او د مینې اظهار نه کوي. ځینې نارینه د موبایل، ملګرو یا نورو بوختیاوو له امله خپلې مېرمنې ته وخت نه ورکوي چې دا کار د اړیکو په سړښت بدلېږي.
درېیم، ښځه د مېړه درناوی کوي او د هغه د کورنۍ عزت ساتي. هغه هڅه کوي چې د کور چاپېریال ارام وساتي او شخړې رامنځته نه شي. خو بیا هم ځینې نارینه د کوچنیو ستونزو پلمه کوي او له خپلې مېرمنې لرېوالی غوره کوي. کله چې ستونزې په خبرو او تفاهم حل نه شي، نو د دواړو ترمنځ فاصله نوره هم زیاتېږي.
په پای کې باید وویل شي چې واده یوازې د یوې خوا مسؤلیت نه دی، بلکې دواړه لوري باید د یو بل احساساتو ته درناوی ولري. که ښځه د کور او مېړه لپاره هڅه کوي، نو نارینه هم باید د مینې، پاملرنې او نږدېوالي حق ادا کړي. ښه خبرې، تفاهم او متقابل احترام کولی شي د کورنۍ ژوند خوشاله او باثباته وساتي.