مینه د انسان د ژوند طبيعي برخه ده، او ډېر خلک د واده تر مخه د احساساتي تجربو له پړاوونو تېر شوي وي. ځینې وخت دا پخوانۍ مینې د انسان په چلند او خبرو کې نښې پرېږدي، که څه هم دا حتمي قاعده نه ده.
که یوه واده کړې ښځه ډېر وخت ناڅاپه خاموشه شي او په ژورو سوچونو کې لاړه شي، کېدای شي دا د پخوانیو خاطرو له امله وي. ځینې یادونه د انسان په ذهن کې بېاختیاره راژوندي کېږي.
کله کله د ځانګړو ځایونو، سندرو یا وختونو سره بېدلیله احساساتي کېدل هم یوه نښه ګڼل کېږي. دا ډول غبرګونونه ښيي چې دا شیان د تېر ژوند له یو چا سره تړاو لري.
که ښځه د خپل مېړه سره د احساساتو په شریکولو کې سړه ښکاري، خو په عمومي خبرو کې د مینې ژبه ښه پېژني، نو دا ښيي چې هغې پخوا دا احساسات له بل چا سره تجربه کړي دي.
د پخوانیو اړیکو دفاع کول یا دا ویل چې “پخوانۍ مینه هېڅکله نه هېرېږي” هم د تېر احساساتي تړاو نښه کېدای شي. دا خبرې ډېر وخت د شخصي تجربې له ځایه راولاړېږي.
که یوه ښځه د بېدلیله حسد احساس ولري یا د مېړه پر وفادارۍ ډېر شک وکړي، کېدای شي دا د خپلې پخوانۍ تجربې انعکاس وي، ځکه تېرې اړیکې د باور پر احساس اغېز کوي.
خو باید په یاد ولرو چې دا نښې قطعي ثبوت نه دي. هر انسان بېل طبیعت، بېلې تجربې او بېل احساساتي جوړښت لري، او دا چلندونه نور لاملونه هم لرلای شي.
په واده کې تر ټولو مهم شی صادقانه خبرې، باور او یو بل ته درناوی دی. که پخوانۍ تجربې موجودې هم وي، نو سالم واده هغه دی چې حال او راتلونکې پکې تر تېر وخت ډېر ارزښت ولري.