پاکستانۍ مېرمن وايي، په خپل ژوند کې يې تر ټولو ښه کوروالی هغه وخت تجربه کړی چې د خاوند سره يې له سختې جګړې وروسته روغه شوې ده. د هغې په وينا، که څه هم جګړه په ظاهره بده ښکاري، خو کله ناکله همدا اختلافات د زړه پټ احساسات راويښوي او مينه لا ژوره کوي.
هغې وويل، د جګړې پر مهال دواړه لوري احساساتي شي، خبرې توندې شي، خو همدا توند احساسات چې کله په روغه بدلېږي، نو په مينه کې يو نوی رنګ راولي. مېرمن زياتوي چې د قهر او مينې ترمنځ واټن ډېر لنډ وي، او کله چې قهر ختم شي، مينه څو چنده زياته شي.
د هغې په خبره، د جګړې وروسته کوروالی يوازې فزيکي نږدېوالی نه وي، بلکې يو احساساتي تړاو هم وي. دواړه هڅه کوي يو بل ته وښيي چې لا هم ارزښت لري، لا هم يو د بل غوښتونکي دي، او دا احساس د جذبي کچه لوړه کوي.
نوموړې وايي، په داسې شېبو کې خبرې لږ وي خو احساسات ډېر قوي وي. سړی او ښځه دواړه غواړي چې د اختلاف درد په مينه بدل کړي، او همدا هڅه کوروالی ځانګړی، تود او له عادي حالاتو ډېر خوندور کوي.
په پای کې هغې ټينګار وکړ چې دا خبره د دوامداره جګړو معنا نه لري، بلکې دا ښيي چې که اختلافات په پوهه، احترام او روغه حل شي، نو کولی شي اړيکه لا پياوړې کړي. د هغې په وينا، کله ناکله همدا ستونزې د مېړه او مېرمن ترمنځ مينه نوې کوي او اړيکه تازه ساتي.