يوه امريکايۍ پېغله چې د سختې ناروغۍ له امله د ژوند وروستۍ شېبې تېروي، وايي ډاکټرانو ورته ويلي چې ښايي يوازې يوه مياشت ژوند ورپاتې وي. هغې په يوه احساساتي مرکه کې ويلي، کله چې انسان د وخت کمښت احساس کړي نو د ژوند ارزښت ورته څو چنده زيات ښکاري او غواړي هره لحظه په بشپړ ډول ژوندۍ تېره کړي.
نوموړې وايي چې تر ټولو لويه هيله يې دا ده چې له خپل خاوند سره شپه او ورځ نږدې واوسي او د مېرمن او مېړه ترمنځ عاطفي او جسمي اړيکه نوره هم پياوړې کړي. د هغې په وينا، دا نږدېوالی يوازې د جسمي اړتيا خبره نه ده، بلکې د زړه د سکون، مينې او د ژوند د وروستيو شېبو د معنا پيدا کولو يوه وسيله ده.
خو هغې زياته کړې چې د دې هيلې پر وړاندې يو ستر خنډ هم شته. د هغې خاوند د دې ناڅاپي حالت له امله له سخت ذهني فشار سره مخ دی. هغه وايي، خاوند يې هڅه کوي ورسره همدردي وکړي، خو د رواني فشار، وېرې او غم له امله يې ذهني حالت ښه نه دی او دا چاره پر اړيکو هم اغېز کړی دی.
پېغله وايي، سره له دې چې خاوند يې تر وسه ورسره نږدېوالی ساتي، خو د هغه توان او ذهني چمتووالی محدود دی. هغې په رښتينولۍ سره ومنله چې خاوند يې د ورځې يوازې څو ځله کولی شي ورسره نږدې واوسي، او دا موضوع کله ناکله هغې ته د زړه دروندوالی ورپه برخه کوي، ځکه چې وخت ډېر کم دی.
دغې کيسې د ټولنيزو شبکو کاروونکي احساساتي کړي دي. ډېری خلک وايي، دا يوازې د کوروالۍ موضوع نه ده، بلکې د انسان د احساساتو، مينې، رواني روغتيا او د ژوند د وروستيو شېبو د درناوي يوه ژوره بېلګه ده. کارپوهان هم ټينګار کوي چې په داسې حالاتو کې عاطفي ملاتړ، خبرې اترې او يو د بل درک کول تر هر څه مهم دي.