کوروالي يوازې فزيکي نږدېوالی نه دی، بلکې يو روحي، اخلاقي او احساساتي تړاو هم دی. که دا اړيکه په سمه فضا کې پر مخ ولاړه شي، نو د دواړو لورو لپاره د سکون او خوښۍ سرچينه ګرځي. په همدې تړاو ډېر کسان باور لري چې د کوروالي ټول خوند د نارينه په يوه مهم قابليت پورې تړلی دی، هغه قابليت چې د اړيکې بنسټ جوړوي.
دغه قابليت د نارينه صبر او ځان کنټرول دی. کله چې نارينه بېړه نه کوي او د خپلې مېرمنې احساساتو، حالاتو او غوښتنو ته درناوی لري، نو کوروالی يو خوندور او ارام بهير ګرځي. بېصبري نه يوازې خوند کموي، بلکې کېدای شي مېرمن ته جسمي او روحي تکليف هم واړوي.
صبر لرونکی نارينه پوهېږي چې مېرمن يوازې بدني موجود نه دی، بلکې احساسات لري، ستړيا لري او ځانګړی رواني حالت لري. که نارينه دا درک ولري او کوروالي ته د يو ګډ سفر په سترګه وګوري، نو د دواړو ترمنځ مينه، باور او نږدېوالی لا پياوړی کېږي.
دغه قابليت د کورنۍ پر ثبات هم اغېز لري. ډېرې شخړې، يخوالی او حتی بېلتونونه هغه وخت رامنځته کېږي چې نارينه يوازې خپل غوښتنې په پام کې نيسي. خو صبر، حوصله او متقابل درناوی کوروالي له ستونزې څخه په نعمت بدلوي.
په پای کې ويلای شو چې د نارينه دا يوه وړتيا، يعنې صبر او ځان کنټرول، د کوروالي اصلي کلي ده. که دا قابليت موجود وي، نو خوند، سکون او مينه پخپله راځي، او که نه وي، نو شته خوند هم ورو ورو له منځه ځي.