هغه صحنې چې پخوا به يوازې د بندو کوټو تر شا وې، اوس د ټلويزيون پر سکرين راڅرګندېږي او د نندارچيانو پام ځان ته رااړوي. دا بدلون د رسنيو په نړۍ کې د زړورتيا نوې څپه ښيي، چې پکې پټې موضوعګانې په ښکاره بحث بدلېږي.
ټلويزيوني ډرامې او پروګرامونه د احساساتو، اړيکو او انساني کمزوريو داسې انځور وړاندې کوي چې تر دې مخکې به يوازې د نږدې خلکو تر منځ پاتې کېدل. اوس همدا کيسې د عامو کورنيو تر مېزونو رسېدلې او خلک يې په حيرانتيا تعقيبوي.
ځينې نندارچيان له دې نوښت څخه خوند اخلي او وايي چې رښتينولي او جرات د کيسو خوند زياتوي. د دوی په باور، دا صحنې د ژوند واقعي اړخونه ښيي او ټولنه د خبرو اترو پر لور بيايي.
خو بل لور ته داسې کسان هم شته چې سترګې پټوي او اندېښنه لري چې دا بدلونونه به دوديز ارزښتونه تر پوښتنې لاندې راولي. دوی د کورنۍ فضا او د ماشومانو پر ذهني اغېزو بحث کوي او د حدودو غوښتنه کوي.
په ټوله کې، دا نوې څپه د ټلويزيون د ځواک نښه ده چې کولای شي هم خوند، هم بحث او هم بدلون رامنځته کړي. دا به وخت وښيي چې څوک به سترګې پټ کړي او څوک به خوند واخلي، خو يو حقيقت روښانه دی: سکرين نور هماغه پخوانی نه دی.