خاوند مې هره ورځ په څو ثانيو کې انزال کېده، او دا حالت د واده له پيل وروسته پرلپسې تکرارېده. په لومړيو کې مې دا موضوع عادي وبلله، خو د وخت په تېرېدو سره دا ستونزه نه يوازې حل نه شوه، بلکې لا پسې جدي شوه. دا چټک انزال د ګډ ژوند پر خوند، احساساتي نږدېوالي او د ښځې پر نفسياتي حالت منفي اغېز وکړ.
وروسته خبره شوم چې زما خاوند پرلپسې خپل ځان په لاس انزال کوي. دا عادت چې له واده مخکې يا هم د واده وروسته دوام وکړي، کولای شي د ژر انزالۍ يوه مهمه وجه وګرځي. کله چې بدن د ډېرې چټکۍ سره انزال ته عادت شي، نو د واقعي اړيکې پر مهال هم هماغه عادت تکرارېږي.
د ژر انزال ستونزه يوازې فزيکي نه ده، بلکې رواني اړخ هم لري. شرم، وېره، بېاعتمادي او ذهني فشار دا ستونزه نوره هم زياتوي. ډېر نارينه د دې موضوع د يادولو جرئت نه لري، خو چوپ پاتې کېدل ستونزه نه حل کوي، بلکې لا پسې يې ژوره کوي.
پرلپسې ځانانزال کول د بدن طبيعي توازن ګډوډوي او د کنټرول وړتيا کمزورې کوي. که نارينه وغواړي چې دا ستونزه حل کړي، نو بايد دا عادت کم يا پرېږدي، خپل ذهني فشارونه کنټرول کړي، او د ګډ ژوند پر مهال صبر او تمرکز ته پاملرنه وکړي.
په پای کې، ژر انزالۍ يوه حل کېدونکې ستونزه ده، که دواړه مېړه او ښځه په خلاص ذهن، حوصله او همکارۍ سره ورسره مخ شي. د يو بل درک، خبرې اترې، او که اړتيا وي د متخصص سلا مشوره اخيستل کولای شي ګډ ژوند بېرته عادي، خوږ او باوري کړي.